saçları babasının saçlarına benzermiş. anasının göğsünde uyurmuş, oğlum benim. anası onaltı yıl önce gelmiş bu şehre, büyüdüğü şehre. terkedilmiş benim oğlum, öptüm onu alnından. sabahları susarmış, süt emermiş; geceleri uyumazmış, ağlarmış babası yoksa. okulda dövmüşler bir kere oğlumu, çok gözlüklüymüş. gözleri kahverengiymiş. gül ektiği her yıl hıdrellez’de, topraklara benzermiş. anasına acırmış benim oğlum. izmir’den gelirmiş birileri. başını okşar, üst baş alır, karnını doyururmuş. pantolonları belinden düşermiş oğlumun benim, bir deri bir kemikmiş. bir rum oğlan varmış, sonra yokmuş. bir kavak ağacı varmış evimizin önünde, can suyunu oğlum vermiş. hava soğuk, titriyor çenesi. bir anasının saçları var onu ısıtacak. anası buraların kadınıymış. göğsü sağlammış. ama korkarmış hep oğlunu üzerler deyi. bırakıp giderler, bir gün ölürse kanserden yahut veremden tek başına kalır deyi. bilirmiş yalınız kızlar değil, oğlanlar da anasının kaderini yaşarmış.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder