ibrahim
gönlümü gönül bilip de kırdılar
beni hoyrat bir makasla eski bir fotoğraftan oydular
sen gelene kadar içmeyecektim sigaramdan
yanan kül düştü bacaklarım yandı
şimdi nasıl gelirim yanına da o kavaklı bahçede dolanırız
ismimi yazmışlar bir sürgün listesine
sürgüne nasıl giderim
kanlı sokaklarda nasıl çağırırım adını da yetişirsin bir gece vakti oralara
o bilmediğim ıssız sokaklara
yıllar boyu yetişmekle yaralanmışım
koşmuşum da hep erken gelmişim
her genç kızın yaptığı bir hatadır bu amma ve lakin
o genç kızlara yetişememek de bir marifettir
kusur yok maşukta o da nihayet bir ademevladıdır
incinmiş
yaralanmış bir ademevladıdır
karafatmalar basıyor rüyalarımı her gece
her gece bir ağustos soğuğunda yeniden ve yeniden yanıyorum
bu cezayı reva gören bir zalim midir yoksa aşık mı
aşka düştüğümden mi yakınırım
kibre bulaştığımdan mı
günahımın bedeli yokmuş meğer
lanetlenmişim hakimül hükema tarafından
duyduğum son şey bir iyilik duasıdır
her ananın evladı için ettiği cinsten bir hayır duasıdır
gelecek dostum
başına hep iyilikler gelecek
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder